Erik Moojen, 40 jaar tandarts

Algemeen

Wel gepensioneerd, lekker verder gaan

Borne | 8 november 1978 begon Erik Moojen als tandarts in Hengelo en na vier jaar vestigde hij zich in het centrum van Borne. Daar, aan de Potkampstraat, is nog steeds zijn praktijk, inmiddels uitgebreid met het huis van de buurman. Samen met zijn team verzorgt hij circa 3000 patiënten. “Stoppen, nee dat doe ik niet, geestelijk en fysiek voel ik me prima en het werk is mijn hobby, dus ik ga gewoon door”, zo licht een lachende Moojen toe. Wel gaat hij minder uren in de week werken.

Emigratie
Moojen groeide op in Zeist en voltooide zijn studie in Utrecht. In 1977 trouwde hij met onderwijzeres Anne Joke van Arkel en vertrok een jaar later naar Enschede. Moojen, “we zijn geëmigreerd” naar Twente, dat voelde toen zo. Nu willen we niet meer weg. De snelweg stopte bij Goor. We gingen in Enschede wonen. In Hengelo werd ik gevraagd om in een bestaande praktijk mee te werken. Een jaar later zag ik de groei in Borne met de Stroom Esch, toen ben ik daar gestart met een praktijk”. Erik werkte toen met één assistente, heel wat anders dan nu, met zijn team bestaande uit zes vrouwen. Van deze zes, werken er twee als tandarts. Dat zijn Iris Vega Sosa en Maite Jauregui-Becker. Ze zijn jong en werken graag en zijn geduldig met kinderen. De assistentes werken er al jaren, Karin al 30 jaar aan de paropreventie, Evelyn 13 jaar en Danique 6 jaar aan preventie, de stoel en het digitale deel. Geral werkt ook al 12,5 jaar aan de stoel en de administratie. Een hecht en trouw team.

Onpersoonlijk
Er is veel veranderd in de tandartswereld, zo vertelt Moojen. In zijn tijd waren het overwegend mannen die de studie deden, nu is 70% van de studenten vrouw. In de verzekeringswereld zag hij vele instanties aan zich voorbij trekken. Eerst de RZT, toen Oost Nederland, dit werd Amicon en nu Menzis. “Het is er niet leuker op geworden. Wat ik jammer vind is dat het allemaal zo onpersoonlijk is geworden. Dat contact mis ik wel, vroeger kon je iets met een telefoontje afhandelen, daar is nu geen sprake meer van”. Moojen is een tandarts die patiënten rustig begeleidt en eerst vertelt wat hij gaat doen. Opmerkingen als “dit smaakt even niet zo lekker”, of “ dit kan even vervelend worden”, gebruikt hij steeds bij zijn cliënten. Er is ook veel verbeterd. Zo vertelt hij dat hij met “blote handen” is begonnen en nu al jaren werkt mét handschoenen en het fijn vind dat er een hygiëneprotocol is.

Nieuwe ontwikkelingen
De Bornse tandarts begon op zijn computer met MS-DOS, een systeem dat uitgroeide via Windows naar digitale toepassingen zoals röntgenfoto's en digitale mondcamera. Werd er vroeger gewerkt met amalgaamvullingen, nu zijn composietvullingen standaard. Maar goud vindt Moojen nog steeds de beste vulling. Hij werkt daar nog zelden mee, ook omdat het bijna onbetaalbaar is, maar de werking bij warm en koud is het geringste, en het is keihard. Verder is de jubilaris altijd in geweest voor nieuwe ontwikkelingen op het gebied van de tandheelkunde. Hij richtte een werkgroep op met collega’s, om die ontwikkelingen op de voet te volgen en nieuwe richtingen te testen. Nog steeds komt de groep elke maand bij en dat al 25 jaar lang. Daarnaast volgt hij jaarlijks diverse cursussen ook in het buitenland.

Hartklachten uit onverzorgd gebit
“Heb je wel eens iets geks meegemaakt “ zo vraag ik de 67-jarige Moojen. “Oh ja, we hebben weleens een wat verwarde man in de behandelstoel gehad. Hij begon zijn schoenen uit te trekken en zijn sokken. Hij nam zeker aan dat ik een podoloog was”. Hij is een echte pleitbezorger voor een goed gebit en vooral gezond tandvlees. Hij onderschrijft nog eens dat dit de basis is voor een goed gebit. Ook schuilen er allerlei bacteriële bedreiging in een onverzorgd gebit. Een aantal hartklachten kan daar uit voortkomen, zo geeft hij aan.

Behandelen, zoals je zelf behandeld wil worden
Erik blijft gewoon doorwerken, want het is altijd boeiend om met mensen om te gaan. “Ik wil mensen behandelen, zoals ik zelf ook behandeld wil worden”. Dat is mijn devies en ik maak graag een praatje met mijn patiënten. Dit werk is mijn hobby en ik vind het leuk, dus we gaan lekker door. Er is soms ruimte voor nieuwe gezinnen.
Naast deze hobby mag hij ook graag voetballen, tennissen en op de ski’s staan. Maar, geeft hij ook aan, dat zijn knie af en toe opspeelt. Daarnaast is hij ook lid van de Rotaryclub Hengelo Enschede Dubbelstad. Erik en Anne Joke kregen vijf kinderen, ze zijn ook opa en oma en daar genieten ze volop van. (WA)